เหมือนมันจะเหมือนกันป่ะ
แต่เราว่ามันไม่เหมือนกันยังไงไม่รู้

โลกแห่งความจริงในชีวิตเรา,,*

ถ้าเราใช้ชีวิตตามปกติของเรา
ทุกปิดเทอมตอนนี้
เราคงได้ไปนอนเกยตื้นที่ไหนสักแห่งแล้วแหละ
ยิ่งร้อนๆแบบนี้นะ....
ระยองแน่ๆ
หรือไม่ก้ชะอำ.....

แต่ความเป็นจริงในชีวิตเรา,,*

นั่งปั่นงานค่ายที่อยู่ๆก้แหมะมาที่เรา
ทำงานกราฟฟิก
ห่วงอิหลานตัวดี ทำงานกอนอแล้วก้ป่วย แล้วก้เครียด
แล้วก้ไม่เคยจะเล่าอะไรให้ฟัง ชิ
เวิร์กชอปอาร์ตไดฯ
คิดงานครีเอทีฟ  (ซึ่งยังไม่ได้เริ่ม)
ประชุมครีเอทีฟ

ดีนะที่ไม่ติดสต๊าฟเชียร์

ไม่งั้น โลกแห่งความจริงของเรา
คงไม่เหลืออะไรแล้วแหละ....

สิ่งที่ยังคงอยู่ในโลกของเราคือ
ทะเล.....

ไปมิตติ้งกันเหอะ!
:)


ปล. เคยฟังเพลงที่บอกว่า
"โลกแห่งควมจริง ชั้นเป็นแค่คนตาบอด" ป้ะ

เพราะเราไม่เห็นความเป็นจริงหรือเปล่า???

ไม่ได้เก่งถึงขนาดเรียกว่าวิจารณ์ได้
แต่จะมาขอพูดถึง

"ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น"

ถ้าไม่นับเรื่องที่มันขำ
เพราะว่าเจอแต่คนที่คณะเล่นนะ

พูดถึงการ "ขำ"
ของเราในหนังเรื่องนี้

ขอพูดถึงมุกเสี่ยวที่พุกะไม้เล่นกัน
มัน "ขำ" ได้จริง ด้วยความรู้สึกที่
เอิ่มม กล้าเล่นเนอะ คิดมาได้เนอะ ประมาณนี้
แต่มานึกๆดู ในช่วงวัยนั้นอ่ะ
พวกเราก้กะลังบ้ามุกสี่ยวกันป่าววะ


เอ่อ อื่มจริง

เป็นยุคเริ่มต้นแห่งชีวิตทุกเสี่ยวและมุกความกันเลยทีเดียว
ซึ่งคิดว่า หนังได้หารีเสิร์ชได้ถูกต้องนะคร้าบบบบบบบบบบ
ตรงกับวัยดี

ตอนจบ
จบแบบให้ลุ้นดีหว่ะ
ชอบ...แล้วเอาจริงๆคือ
อยากรู้มากว่าใครโทรติด

ส่วนเรื่องบ้าดาราต่างประเทศนี่ไม่ต้องพูดถึง
อ๊ะแน่นอน โมเม้นนี้เด็กๆหลายคนเคยมีมา
ซึ่งเฟื่องฟูในยุคเอฟโฟร์มาก
ยกตัวอย่างใกล้ๆตัว

เพื่อนเรานี่เรียนภาษาถึงขั้นอ่านออกเขียนได้และยังพูดได้อีก

อิทธิพลเรื่องดารานี่มีจริงในช่วงยุคม.ต้น

ที่เราชอบคือ
ที่พี่ย้งเลือกมาโฟกัสที่เรื่องนี้
มันดูเป็นเรื่องที่ใกล้ตัวดีอ่ะ
เป็นเรื่องที่ทำเรายิ้มได้ทั้งเรื่อง
และร้องไห้ให้ตอนนี้ด้วย
กร๊าก
:D

้ต่อมา การแอบรักเพื่อนสนิท คิดไม่ซื่อ
แน่นอนว่าโมเม้นนี่ใครๆก้เจอ
ซึ่งเราก้รอดูว่ามันจะออกๆแนวเพื่อนสนิทไรงี้ป่าว

แล้วก้...
เอ่าเว้ยเห้ย โดนดี
ฉากที่โจ้ร้องไห้นี่เก๋ๆ เราชอบมุมนะ
มันฉีกแนวออกจากเรื่องอื่นๆป่ะ
ที่สุดท้ายห่างๆ แล้วก้กลับมาเป็นเพื่อนเหมือนเดิม
(เหมือนชีวิตกุหนิ)

แต่ฉากในผับนี้เรามึนไปเลย
หมุนกล้องเร็วมากกกกกกกกกกก


อ่ามาถึงเรื่องที่ดึงผู้ชายคณะไปดูกว่าครึ่ง...
ภาพลักษณ์ของนักแสดงเอวี
หักลบได้ด้วยความน่ารักของอาโออิ ><
โคตรน่ารักอ่ะ ไม่ไหวแล้ววววววววววววววววว

ตอนเราดูจากไตเติ้ลนึกว่าเหิรจะไม่ไป
แต่ดันหักไปเป็นตามอาโออิไป
อ่าว...เเสรด แล้วนวลหล่ะ

แต่มาคิดๆดูถ้าลงไปเรื่องมันก้จบสิวะ
กร๊ากกกกกก

มันพีคดีนะ
ตอนที่เหิรเห็นว่ามือถือโทรออกอยู่
โอ๊วมายก๊อดดดดดดดดดดดดดด
ตอนนั้นเราแบบพีคมากกกกกกกก

มีใครคิดหรือเปล่าวะ
ว่าแอบสงสารอาโออิอ่ะ....
เหมือนโดนหลอกให้ชอบยังไงก้ไม่รู้....

เราชอบตอนที่เหิรไปหานวลนะ
ด้วยตัวเพลงและเนื้อหาของหนังมันคอนทราสต์กัน
ทำให้ตัวหนังมันดูได้อารมณ์ขึ้น
แล้วนึกย้อนไปตอนแรกที่เหิรโทรหานวลดึกๆ
แล้วร้องเพลงรักโลกาภิวัฒน์ให้ฟัง

พูดถึงเพลงแล้ว
ก้อยากดู O-Negative เลย
:P

เย้ๆมาพูดถึงสัญลักษณ์ในเรื่องที่แอบค้นพบมาสองจุด
(เราเป็นพวกบ้า Symbolic อ่านะต้องทำใจ)
หนึ่งคือออออออออออออออออ
ตอนที่นานาดูทีวีกะฟังเพลงไปด้วย
แล้วแม่บอกจะเลือกอะไรก้เลือกสักอย่าง
แต่นานาไม่สนก้ยังสนุกของตัวเองต่อไป
เหมือนที่ยังไม่เลือกสองคนนี้แหละ
ก้ยังคงเพลินๆอยู่ ยังเลือกใครไม่ได้

สองคืออออออออออออออออออ
ห้องของโอ๋เล็กกับพี่สาว
ที่แบ่งครึ่งห้องกัน แต่สีห้องนี่ต่างกันราวฟ้ากะเหว
พี่สาวจะดูห้องเป็นแนวเรียล,,*
แต่อีกฝั่งของโอ๋เล็กเป็นอารมณ์ฝันๆ
เกือบทั้งเรื่องจะเห็นเส้นแบ่งห้อง

แต่ตอนจบมัน.....
ไม่มี!

เหมือนกันการที่ได้เจอกับตี่ตี๋ตัวเป็นๆ
จากแค่ความฝันเล็กๆมันกลายมาเป็นความจริง
โลกของความฝันกับความจริงก้มารวมอยู่ด้วยกันได้
ชอบบบบบบบ
:D


และฉากประทับใจมากที่สุดคือออออออออออออออ

ฉากที่พุกับไม้คุยกันที่สระว่ายน้ำค่าาาาาาาาาาาา
จากการถ่ายช้อนขึ้นมุมบนไปที่พุ
ทำให้พุดูแบบร้ายได้อีกกกกกกกกกกกกก
โดยเฉพาะฉากที่ไม้เดินขึ้นบันได
เงาที่อยู่ข้างๆพุนี่สวยมากกกกกกกกกกกก
ช๊อบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

เป็นหนังที่ตอบโจทย์ความรักของวัยรุ่นนะ
แต่ดูไม่สุดทางยังไงไม่รู้อ่ะ
แต่ก้นะ...สมเป็นหนัง FeeL gOod จริงๆอ่ะ
ดูแล้ว FeEL gOod ได้อีก

เป็นหนังที่คนบอกต่อให้ดูกันได้อีกเรื่องแหละ
แล้วก้มคนอยากดูหลายรอบด้วย....
เช่นเราอยากดูอีกรอบหว่ะ
5555+

:D